Krijtlandpad

Ja. Het Krijtlandpad begint en eindigt in Maastricht en maakt via Vaals een grote lus door het Zuid-Limburgse heuvelland. Je komt dus terug op je startpunt, wat het vervoer eenvoudig maakt: geen treinreis terug naar je auto en geen tas die ergens anders moet liggen dan jij. Omdat het een lus is kun je overal instappen. Wie met de trein komt begint meestal in Maastricht, maar Gulpen, Slenaken en Vaals werken net zo goed als vertrekpunt.

De route telt vijf dagetappes, plus een korte doorsteek tussen Slenaken en Gulpen die de lus halveert. In drie dagen lopen kan, maar dan maak je van vijf etappes drie en loop je dagen van acht uur of meer over steil terrein. Vier of vijf dagen is comfortabeler en sluit aan op hoe de etappes zijn opgezet. De doorsteek is bedoeld voor wie een korter rondje wil: je snijdt de zuidelijke lus af en houdt een tocht van een lang weekend over. Twee van de vijf etappes zijn duidelijk langer dan de andere drie. Kijk daar bij het indelen naar, want in het heuvelland zegt de afstand minder over je dag dan het hoogteprofiel.

Met geel-rode tekens, in beide richtingen. Dat is het kenmerk van een Streekpad en het verschilt bewust van de wit-rode markering van de lange-afstandspaden. Dat onderscheid is hier belangrijker dan elders, want in dit hoekje van Zuid-Limburg lopen meerdere gemarkeerde routes door elkaar heen, waaronder het laatste stuk van het Pieterpad en een dicht net van lokale wandelroutes. Volg je uit gewoonte het wit-rood, dan sta je binnen een uur op een ander pad. Je kunt je route in Traileasy als gpx downloaden en op je telefoon of horloge zetten, zodat je bij een onduidelijke splitsing niet van een bordje afhankelijk bent.

Langs de route liggen ruim voldoende hotels, B&B's en campings, met Maastricht, Gulpen, Slenaken, Epen en Vaals als logische plekken om een dag te laten eindigen. Dit is toeristisch gebied, dus de keuze is groter dan op de meeste Nederlandse langeafstandspaden. Dat betekent ook dat het in het voorjaar, rond de feestdagen en in de zomervakantie volzit met mensen die niet komen wandelen. Boek in die periodes vroeg, zeker voor een weekend. Buiten het seizoen kun je vaak kort van tevoren nog terecht. Wie licht wil lopen kan in Maastricht blijven en de etappes met de bus aandoen, al kost dat elke dag reistijd.

Zwaarder dan de afstand doet vermoeden. Ruim zestig procent van de route gaat over onverharde paden, en die lopen voortdurend omhoog en omlaag door hellingbossen, holle wegen en beekdalen. De klimmen zijn kort maar steil, en na een natte periode zijn de holle wegen glad. Per dag maak je flink wat hoogtemeters, veel meer dan op de vlakke paden in de rest van het land. Reken ongeveer een uur per dag extra ten opzichte van dezelfde afstand op vlak terrein. Schoenen met grip doen hier meer voor je dan een lichte rugzak.

April tot en met juni en september tot en met oktober zijn de beste maanden. In het voorjaar bloeien de boomgaarden en de kalkgraslanden en zijn de hellingbossen nog licht; in het najaar is het rustig en kleuren de bossen. De zomer is goed te lopen, maar op de open stukken is er weinig schaduw. In de winter zijn de holle wegen zwaar en modderig en wordt het vroeg donker, wat lastig is bij deze etappelengtes. Rond Pasen en in de meivakantie is het druk in de dorpen. Wandelnet houdt routewijzigingen bij, en die zijn het bekijken waard vlak voor vertrek.