Dutch Mountain Trail

Niet zoals een LAW dat is. Er staan onderweg wat wit-blauwe markeringen, maar ze zijn schaars en op veel splitsingen staat niets, dus op de bordjes alleen kom je er niet. Visit Zuid-Limburg, dat de route uitgeeft, zegt zelf dat het pad niet bewegwijzerd is. In de praktijk loopt vrijwel iedereen met de gids of met een gps-track, en dat is ook het advies van de makers. Reken erop dat je een paar keer per dag moet controleren waar je bent. De gratis Traileasy-app laat je geplande lijn offline op de kaart zien, ook onder in de bossen en holle wegen waar je telefoon geen bereik heeft.

De officiële indeling telt vier etappes, en dat zijn stevige dagen van zes tot acht uur. Wie er meer tijd voor neemt, knipt de route in vijf of zes: Eygelshoven, Kerkrade, Vaals, Gulpen, Slenaken, Mesch, Maastricht. Dat is de indeling die de meeste wandelaars aanhouden, zeker met een volle rugzak. De route begint bij station Eygelshoven en eindigt bij station Maastricht, dus je kunt met de trein komen en gaan. Het is geen rondwandeling: je eindigt ergens anders dan je begint.

De trail geldt als de zwaarste meerdaagse wandelroute van Nederland, en dat komt niet door de afstand. De zwaarte zit in het aantal keren dat je omhoog en omlaag gaat en in de ondergrond: steile hellingen, losse keien, boomwortels en holle wegen die na regen in modder veranderen. Geen enkele klim is lang. Ze komen alleen de hele dag terug, en per dag maak je meer hoogtemeters dan de meeste wandelaars in Nederland gewend zijn. Schoenen met profiel zijn geen luxe en veel mensen nemen stokken mee. Wie in de bergen heeft gelopen herkent het ritme meteen; wie alleen vlakke routes kent, onderschat het vaak.

In de dorpen langs de route liggen campings, B&B's en een enkele groepsaccommodatie, onder meer bij Vaals, Vijlen, Gulpen, Eperheide, Slenaken en Sint-Geertruid. Het aanbod is niet groot en de dorpen zijn klein, dus in het voorjaar en de zomer is vooruit boeken echt nodig. Zuid-Limburg zit in die maanden ook zonder wandelaars al vol. Een alternatief dat veel mensen kiezen: op één plek blijven en elke dag met de bus naar het begin van de etappe reizen. Het streekvervoer is daar goed genoeg voor. Bagagevervoer wordt niet meer als vaste dienst aangeboden, al regelen sommige B&B's onderling iets als je het vraagt.

Nee, het veer vaart ongeveer van april tot en met oktober, en alleen als het weer en de waterstand het toelaten. Het is een klein voetveer over de Maas, je betaalt een paar euro en contant betalen is het veiligst. Buiten dat seizoen ligt het stil en moet de laatste etappe naar Maastricht om via Belgisch gebied, wat die dag flink langer maakt. Bij hoogwater vaart het soms ook midden in de zomer dagenlang niet. Controleer de dienstregeling kort voor vertrek. Dit is het detail waar meerdaagse planningen op deze route in de praktijk op stuklopen.

Ja, op campings, en die liggen gunstig: bij Vaals, Vijlen, Gulpen, Eperheide en Sint-Geertruid staan campings ongeveer daar waar een dagindeling vanzelf eindigt. Wildkamperen mag niet. Zuid-Limburg is dichtbevolkt boerenland en de hellingbossen waar de route doorheen gaat zijn beschermd natuurgebied, dus er is ook nauwelijks plek waar het onopgemerkt zou kunnen. Met een tent wordt je rugzak bovendien zwaarder, en dat voel je op deze route eerder dan op een vlakke. Een veelgekozen tussenvorm is de eerste dagen kamperen en de laatste nacht binnen boeken, want de route eindigt in Maastricht.